नार अर स्वाळयो

एक जंगळ म एक नार अर स्वाळ्यो रै छो। एक दन स्वाळ्यो अर ऊंका छोरा-छोरी जंगळ म जार्या छा। पण वांई रैबा क लेकै ठाम न्ह मली वो फरता-फरता एक नार की गुपा म घुसग्या। पण वांइ याद छी क नार आऊगो तो कांई करंगा। वानै एक तरकीब बणाई। स्वाळ्या न खी स्वाळी सूं क ज्यूई नार आऊगो तो म्हूं थसूं कूंगु क ये छोरा-छोरी क

नार अर राजो

एक बार एक टैम की बात छै। एक गांऊ म एक नार बार-बार आवै छो। ऊ गांऊ म छोको हलर्यो छो। उनै छोको आतंक मचा मैल्यो छो। छोटा मोटा टाबरां न अर मनख्‍यां न तगात खाजाव छो। ज्‍यानबरां न नतकेइ खाऊ छो। गांऊ म छोको हलबलो मचा राख्यो छो। सन्दा गांऊ का उसूं ताणर दुखी होग्या छा। एक दन गांऊ बस्ती का भेळा होया। अर बात

नाण अर पण्डतजी

एक बार एक पटैल जी छा। पटैल जी न वांकी छोरी को ब्याव माण्ड्‍यो। अब ब्याव माण्‍डताई कांई कै छै। छोरा का आडी सूं जान आगी। लोग-बाग जान को स्वागत करबा क तांई बड्‍या नमट्‍या पावणा पीर आग्या। लोग-बाग जीम जामर नमटग्या। अब फेरा की ठाम प नाया की बा न लिपा-पोती करी पण उनै एक पोल म हात सूं लिप्यो-पोत्यो करबो

धरम कम न्ह होणी छाव छै

एक राजो रात म घणी नीन्‍द म ऊंका मैल म सोर्यो छो। उनै सपणा म देख्‍यो की ऊंका राज मैल मसूं एक देवतो खडैर जार्यो छो। ऊंकै पाछै सूं तीन देव्या बी जारी छी। सपणा म राजा न देवता सूं पूंछी थां कुण छै। अर थांक पाछै ये तीन देव्यां कुण छै। अर थां यांसूं क्‍हां जार्या छै। अर यांसूं जाबा को कांई कारण छै। देवत

गदो अर नार

एक बार की बात छै। एक गांऊ म एक गदो अर एक नार रै छो। एक दन गदो तो चारो चरर्यो छो। तो गदा कतांई चरता-चरता नरोक टैम होग्यो छो। गदो धापग्यो छो। ऊंटी ऊ गेला मसूं नार आयो। नार न कदी बी गदो न्ह देख्‍यो छो। नार ज्‍यूंई गदा क गोडै आयो अर खाबा क काण तो उनै देख्यो क आपण तो जंगळ का राजा छां। पण आपण ईसूं छोटा