एक बार खापच्यो अर एक खड़गोस छो। खड़गोस न ऊंकी चाल प घणो घमण्ड छो। खड़गोस खापच्या की चाल देखर ऊंकी हांसी उडावो छो। एक दन खापच्या ई घणो रोस आग्यो अर उनै खड़गोस सूं की थन थारी चाल प अतणो घमण्ड छै। तो को

दन आपण आपणी चाल प सरत लगाल्यां। खड़गोस न तो हात्यूंवात हारी भरली अर खबा लाग्यो। क को दन किन देख्यो आपण तो आज ई भागल्यां तो खापच्या न आरी भर ली। वो दोन्या न सरत लगाली अर एक ठाम पक्‍की कर ली। अर खापच्यो अर खड़गोस पगडण्डी प भागबा लाग्या। अस्यां म भागता-भागता दोनी घणी दूर आग्या। खड़गोस न बच्यार कर्यो खापच्यो तो दीरां-दीरां चालर्यो छो। तो आपण तो थोड़ी घणी देर नींद खाडल्यां। अर ऊ एक झाड़ी क पिन सोग्यो। खड़गोस न जोरकी नीन्द आगी अर खापच्यो तो मुकाम प पूगग्यो। जस्यांई खड़गोस की नीन्द खुली तो देख्यो क स्याम पड़गी। खड़गोश बडी-बडी छलांगा मार भाग्यो। तो उनै वां जार देख्यो तो खापच्यो न उसूं खी क भाया कदी बी को

की हांसी न उडाणी छाव छै। खड़गोस सरम की मार्यां झुकग्यो। अर खापच्या सूं समा याचना की। खड़गोस कदी बी कोइ की हांसी न उडाव छो।