गरू को मान सदा रैवै, भगत सरदा राखी भरपूर।

चेलां क लेकै गरू तप्या, जस्यां द्‍वाणी म कपूर॥

मरयादा लेकै सच्‍चा मन सूं आसीस, भलो बच्यारै सदा चेलां को,

वां गुर सतयुग म सच्‍चा गरू पुजाया,

तरेतायुग म गुरु बसीष्ठ, द्वापर युग म गुरु सांदीपनी

कलयुग म नकली भीड़, सच्‍चा सतगुरु मलै कोइनै॥

ढोंग्यां का सजै दरबार, भोळा-भाळा फंस जावै,

अन्धा राखै सरदा अपार, खूब समझावो न समजै॥

यासूं कैबो ई छै बेकार, दन दुगणों रात चोगणी।

फळर्यो ढोंग्यां को बोपार।