गरू को मान सदा रैवै, भगत सरदा राखी भरपूर।
चेलां क लेकै गरू तप्या, जस्यां द्वाणी म कपूर॥
मरयादा लेकै सच्चा मन सूं आसीस, भलो बच्यारै सदा चेलां को,
वां गुर सतयुग म सच्चा गरू पुजाया,
तरेतायुग म गुरु बसीष्ठ, द्वापर युग म गुरु सांदीपनी
कलयुग म नकली भीड़, सच्चा सतगुरु मलै कोइनै॥
ढोंग्यां का सजै दरबार, भोळा-भाळा फंस जावै,
अन्धा राखै सरदा अपार, खूब समझावो न समजै॥
यासूं कैबो ई छै बेकार, दन दुगणों रात चोगणी।
फळर्यो ढोंग्यां को बोपार।
- तरक माण्डो