सोवत सोवत क्या करें, सोवत आवे नीन्‍द

काळ सराणै आरयो तोरण आवे बिन॥

अर घणा दन सोलियो रै, अब तो जाग मुसाफिर जाग….2

अर पली सोयो मात गरभ म ऊल्‍टा म्हूं लटकार।

अर भीतर सूं जद बारै आयो, भूल्‍यो कोल करार।

जनम थारो हो गयो रै, अब तो जाग मुसाफिर जाग।

अर घणा रै दन...............………….............॥

अरे दुजो सोयो मात गोद म दूद पिये मुसकाए।

अर बअण भाण्जे लाड लडाये, होर्या मंगळाचार।

ऊछब थारो हो रियो रै अब तो जाग मुसाफिर जाग।

अर घणा रै दन........................।

अर तिजो सोयो तिया सज में, गले में बय्यां डाल।

अर तिया भोग रोग दुखिया, तन होगया बेकार।

मरण थारो होगयो रै, अब तो जाग मुसाफिर जाग

अर घणा दन...........................।..॥

अर चोथो सोयो जा समसाना लाम्बा पांव पसार

अर कह कबीर सूनो भई सन्तो छोड़ चला सण्सार।

मरण थारो हो गयो रै ....................।

अर घणा रै दन सोलियो रे अब तो जाग मुसाफिर जाग।