अब तो बरस म्हारी काळी बादळी, सन्दो सावण रीतो जावै।
खेतां रा सन्दा बीज सूखग्या, ताल तळायां सूखगी॥
गांऊ-गांऊ म्हानै घांसभेरू जी खिंच्या, वांकै चढाई दुधां री धार।
बाट न्हाळता हिवडो सूख्यो, ढगमग डोलै जीव मझधार।।
पाणी म ऊचकती मंडक्या बणगी, बालक्यां घुमी गांऊ गढार।
उडतो बादळो देख भरमायो, हाड तोड़तो अन्न रो दातार॥
बना बरस्यां ई जो खड्या तो, कुण छै म्हाको जीऊ आदार।
ताल तळाव सन्दा पींदे पूग्या, जींऊ ज्यानबर करै पुकार॥
उत्तरा भादवा नकसत्तर(नक्षत्र) म देखो, सूरज धरयो रोद्र अवतार।
देवी देवतां को सत बी छुट्यो, खेतां म उड री छै झकाळ॥
नूर उतर ग्यो खास्तगार को, ओखा दन को कर कर ख्याल
आणी हो तो बेगो आजा, मत मनख्यां की छाती बाळ।।
ढोक देर थारी करां आरती, घणी करां थारी मनवार।
थनै मनावां, ज्याग ज्याग पूजां, बाळां घी का पीपा हजार॥
हात जोड थारी करां बिनती, सुणळअ बादळा म्हांकी पुकार।
अतनी कर्यां सूं न्ह आवै तो, जळ म म्हलां सिव तिरीपुरार।।
- तरक माण्डो