एक बार की बात छै। एक परान्त म एक राजा को राजदरबार लगार्यो छो। अर स्याळा का दन छा। जिसूं दरबार खुल्ली ठाम प तावड़ा म लगा मैल्यो छो। सन्दा मनख बैठ्‍या होया छा। दीवान छा, मन्तरी छा, राजा का पण्डत छा, राजा का परवार हाळा छा। सन्दा कोइ बी बैठ्‍या होया छा। राजा जी सामै एक मेज धरवाई, जद ई एक दम सूं एक मनख भीड़ मैसूं मनख बारै आयो अर खवै छै। म्हारै तांई राजा जी सूं मलणो छै। म्हारै गोडै दो हिरा छै। ज्यांको म्हूं अन्ताम लेबो छांऊ छूं। राजा जी तांई बात पोछाइ राजा जी बोल्या क आबाद्‍यो ऊ मनख न आबा की इजाजद छै। ज्ये खुल्ला म लागर्यो छो। राजा क सामनै ऊ मनख पोछ्‍यो इजाजद लेर राजा जी न खी बतावो कांई बात छै ऊ मनख न खी म्हारै गोडै दो हिरा छै एक स्यारका दिखबाळा एक जस्या सांचा (आकार) म पण इमै सूं एक हीरो अर काच छै। पण म्हूं घणा परान्त म ग्यो छूं, घणा राजा सूं मल्यो छूं पण कोइ बी या बात न बता पायो की कस्यो असली छै अर कस्यो नकली। थांको बी अन्ताम लेबो छांऊ छूं। अर म्हूं जाणबो छांऊ छूं क थांका दरबार म बड्‍या दिमाग हाळो छै ज्ये या बता सकै अर थांका परान्त म कोइ मनख न बी या बता दी तो म्हूं हिरा ई थांका परान्त का खजाना म जमा करद्‍यूंगु। अर न बतायो तो ज्ये हिरा को मोल छै ऊ थां म्हारैतांई देणो होवैगी। बस अस्या ईं म्हूं जीततो आर्यो छूं। राजा जी न खी क लायो जावै राजा जी क सामनै ज्ये मेज धरी छी ऊपै दोन्‍नी हिरा धरद्‍या। एक हिरो अर दूसरो नकली कांच को हिरो। राजा जी न खी अपणा दिवाना, मन्तरी, मनख्‍यां सूं एक एक करैर आवो अर बतावो थोड़ा मनख्यां न हिम्मत करी अर थोड़ा मनख्यां न बच्यार कर्यो अर राजा जी हार ज्यागा तो सन्दो दोस आपणै अदर्यास ई आवैगो तो सन्दा मनख आगअ न आया। राजा जी न बी समज म न आरी छी। यां तो हार वांकी होती जारी छै। जद ई भीड़ मैसूं एक अन्धो बाबो बारै आयो अर खी म्हारै तांई राजा जी सूं मलबो द्‌यो जावै। म्हूं एक बार कोसिस करबो छांऊ छूं राजा जी कतांई बात पोछाई गी एक अन्धा बाबा छै वै यां आबो छावै छै। वै एक बार कोसिस करबो छावै छै। राजा जी न खी ठीक छै जद कोइ मान ई न र्यो कांई बी आर्यो छै। यांक तांई  बी एक मोको द्‍यो जावै। अन्धो बाबो आगअ आयो अर एक मिनट म वानै बता द्‍यो क असली अर नकली हिरो कस्यो छै सन्दा चोंक ग्या अर सन्दा खुस होग्या। सन्दा बोलबा लाग्या क कांई बात छै। राजाजी को मान बचग्यो अर नयो

हिरो परान्त म आग्यो। हिरा कतांई तजोरी म जमा करबा की तयारी होबा लागी। पण या सन्दा गाबा म राजा जी न बाबा सूं पुछी एक बात बतावो थानै पछाण्यो कस्यां बूढ़ा बाबा न खी घणो आसान छो। आपण खुल्ला तावड़ा म बैठ्‍यां छां। ज्ये तावड़ा म गरम होग्यो ऊ कांच अर ज्ये ठण्डो र्यो ऊ हिरो। ई ख्‍यांणी सूं याई सिक्सा मलअ छै जिन्दगी म छोटी छोटी बातो का बुरा न मान छै न नाराज होवै छै। अपणा सूं नाराज होवै छै। आपणी जिन्दगी म भाईला थोड़ो होता चल्या जावै छै। बुरी दसा म बी ज्ये खड़ो र्यो ऊ अर ठण्डो र्यो ऊई जीत्यो ऊई सिकन्दर कहलावै गो।