एक बार की बात छै। एक गाऊं म एक गरू जी रै वै छा। ज्याकै तीन चेला छा। एक दन गरूजी न अपणा तीनूं चेला कतांई दाळ की एक-एक पोटळी दी। अर खी क यां पोटळ्यां न लेर जावो अर मैसूं एक बरस क बादमै आर मलज्यो। तीनूं चेला पोटळी लेर वांसूं चलग्या। वानै सन्दा न ज्याग म जार जद वै पोटळ्यां देखी तो वामै चणा की दाल मली। दाळ देखर सबसूं पैली हाळा चेला न बच्यार कर्यो क या दाळ गरू जी न दी छै तो या पूजनीय छै। अर ऊ, ऊ दाळ की पुजा करबा लागग्यो। दूसरा चेला न पोटळी म दाळ देखर बच्यार कर्यो क गरूजी न आपणतांई या दाळ बिदाई म दी छै। ऊनै वा दाळ पकार खुद न बी खाई अर परवार हाळा कतांई बी ख्‍वाई, ऊकै बादमै तीसरा चेला न पोटळी म दाळ देखर ऊनै बच्यार कर्यो क गरू जी न या दाळ आपणै तांई दी छै तो इमै कांई न कांई मल्लब छप्यो छै। अर ऊनै ऊ दाळ क तांई माळ म बोदी अर एक बरस बादमै ऊकै गोडै अतनी दाळ होगी क ऊ दाळ न बेचर भुखा तसाया को पेट भरबा लागग्यो। एक बरस क बादमै तीनूं चेला गरू जी क गोडै पोछ्‍या अर गरूजी कतांई अपणा अपणा काम का बारा म बताबा लाग्या। सन्दा की बात सुण्या बादमै गरू जी तीसरा चेला की घणी बडाई की अर दूसरा दोन्‍नी चेला सूं थोड़ो सीकबा क्ले खी। भाईलावों रूंकडा सूं जद फळ गरै छै तो आपण सन्दा एक बर्याबर ई लागै छै। पण फरक ई बात को पड़ै छै क आपण ऊनै कस्या देखै छा। अगर नेवटन न बी आपणी नाई ऊ रूंकड़ा सूं सेवफळ गरतो दिखतो तो आज आपणैतांई ऊंकी मानता को पतो न लागतो।

सिक्सा - बच्यार न बदलो सितारा बदलज्यागा, नजर न बदलो नजारा बदलज्यागा।